The girl that does yoga and takes her dog out for a walk

Goede voornemens…

Ik heb eigenlijk nooit iets met goede voornemens gehad. Hoezo heb je een nieuw jaar nodig om weer van alles voor te nemen om het vervolgens na een week alweer vergeten te zijn? Dan kan toch ook het hele jaar door, door je bewust te blijven van jezelf en bij te sturen waar nodig?

Afgelopen week realiseerde ik me echter, dat ik goede voornemens misschien wel altijd een beetje eng heb gevonden. Confronterend. Ze dwingen je om over je leven na te denken en maken je bewust of je dingen in je leven wel zo doet als je echt zou willen doen. Voornemens vragen eigenlijk om een groter doel in je leven, waar je ook naar kan handelen. Zonder dat doel, weet je eigenlijk ook niet waarom je iets wilt laten of juist wilt doen. Als je zwanger bent, weet je waarom je geen alcohol wilt drinken, als je gezond oud wilt worden, weet je waarom je niet meer wilt roken. Dan kan je dat laten wat niet of juist dat doen wat wel goed voor je is! Alsof je je laat meevoeren in de stroming van een rivier. Dat is het verschil met wilskracht of discipline; dat gaat altijd gepaard met kracht, alsof je stroomopwaarts moet zwemmen. Zwaar, vervelend en het constant het gevoel dat je jezelf iets ontneemt.

Ik voel dat als je dat doel voor ogen hebt, en dat is voor iedereen persoonlijk, dat je dan met gemak dingen kan laten en je ontspannen kan veranderen. Het wil niet zeggen dat je meteen je doel kan bereiken maar dat je in ieder geval weet waar je naartoe loopt. Alsof je wel een bestemming hebt, maar dat je af en toe ook even een omweg maakt en je laat afleiden door verleidingen. Soms wil ik wel een biertje, een kater, koffie of chips, om de volgende dag weer te realiseren dat ik toch vooral verder wil lopen en me niet al te vaak meer wil laten afleiden. Het is niet goed of fout, alleen een beslissing wat je uiteindelijk echt wilt. En hoe duidelijker dat wordt hoe minder twijfel er in je leven komt. Bij elke keuze kan je namelijk de afweging maken, helpt dit me verder op mijn pad? Heel simpel eigenlijk, zolang dat je dat doel voor ogen hebt en tegelijkertijd is dat de grootste uitdaging in het leven.

Ik herinner me een yogales, tijdens mijn opleiding waarin de leraar aan ons vroeg; wat is dan dat doel in je leven? Het was de achilleshiel omdat eigenlijk iedereen diep van binnen met die vraag worstelde. Wat is je doel in je leven, als je er achter bent gekomen dat materie je niet gelukkig maakt? Als je bent geconfronteerd met de eindigheid van het leven? Uiteindelijk worden we allemaal ooit geconfronteerd met die vraag of we willen of niet. We hechten ons aan mensen, spullen of het leven zelf maar tegelijkertijd weten we allemaal dat het tijdelijk is. We richten ons daarom het liefst op korte doelen, die zin geven. Een huis kopen, kinderen krijgen, een fijn leven opbouwen, carrière of leuke dingen doen. En dat is prima, dat is het leven. We leven, leren en worden wijzer en pas als dingen beginnen weg te vallen voelen we dat er misschien meer is, dan alleen wat we om ons heen verzamelen. Ik ben er in het afgelopen jaar pas echt achter gekomen, wat echt de betekenis van godsdiensten kan zijn. Dat mensen werkelijke zingeving kunnen vinden in geloof. Buiten alle dogma’s om en alle beperkingen van letterlijke interpretaties van heilige geschriften, bestaat er ook een individuele geloofsbeleving. Of dat nou een Christen, Jood, Moslim, Hindoe of ja een yogi is, het gaat erom dat mensen diep in zichzelf waarheid zoeken en vinden. Het grotere doel voelen en nastreven. Niet omdat een paus dat zegt of het in een Koran staat, maar omdat er iets als een universele waarheid is die los staat van tijd, plaats of een bepaalde religie. Tijd nemen om daar naar te luisteren brengt je in aanraking met dat grotere doel en geeft de zingeving en de rust die ik in ieder geval als mens zoek. In bewustwording door yoga, in de verstilling, in meditatie en de praktijk van alle dag.

Goede voornemens dus. Ik liet me even meesleuren. Ik merk dat ik dat grotere doel steeds meer voel en dat ik daarom opeens wel lijstjes aan het maken ben voor dit jaar. Dat ik tijd neem om terug te kijken naar een bewogen jaar, waar ik veel mooie dingen heb meegemaakt en geleerd, waar ik afscheid van mijn moeder heb moeten nemen en hierdoor het dierbaarste in mijn leven heb moeten loslaten. Maar ook een jaar waar ik echt met mijn eigen yogalessen ben begonnen en daar zoveel zingeving, plezier en passie in vind. Op het lijstje staat voor 2012 staat verder: – geen chips meer eten, geen grote blogs meer schrijven, maar elke maand gewoon een kleintje ;-) , – elke dag mediteren, – meer lachen, – vooral meer lachen om de grapjes van mijn vriend, – een gezelligere collega worden, – niet meer irriteren als Jules de hond te lang blijft snuffelen aan een boom en gewoon een liedje gaan zingen (I feel happy, I feel happy), – meer zingen, – meer dansen, – moeilijke asana’s zoals deze schorpioen volgend jaar met Kerst helemaal beheersen…

Ik ben bang dat er nog wel wat afvallen of bijkomen in 2012 maar in ieder geval probeer ik elke keer als ik yoga doe, weer even mijn ogen te sluiten, mijn handen voor mijn hart te doen en me te richten op een nieuwe intentie, zodat je elke dag weer een beetje aan je voornemen werkt. Stukje bij stukje verder op je pad.

Een heel mooi nieuw jaar gewenst!