Innerlijk conflict

Sinds twee jaar eet ik geen vlees meer, laat ik de koffie staan en drink ik zelden nog alcohol. Het lijkt op de regels van een strikte religie maar toch is het een een vrije keuze. Het is ook geen ramp als ik wel eens een slokje neem of toevallig toch een verdwaalde gehaktbal terugvind in de vegetarische soep.  Soms ‘beloon’, ‘troost’ of ‘vier’ ik met een glas wijn en hef ik het nat op de wereld, het goeds en de gezondheid. Zoals ik altijd heb gekend, komende uit een familie van te grote liefhebbers uit het Bourgondische zuiden. Daar waar het leven, zowel de traan en de lach, gevierd werd met lekker eten en rode wijn. 

Eten, koffie en alcohol hebben een grote sociale factor. Het verbindt mensen, het maakt ons tijdelijk ontspannen, alert of los en niet te vergeten HET IS LEKER. Het prikkelt de zintuigen en die zintuigen zijn als plakkerige uitgestoken kinderhandjes die om meer en meer vragen. We begeven ons in een vicieuze cirkel waar we soms het zicht verliezen op wat we echt willen. Want helpt eten en drinken echt als we willen vieren en onszelf willen belonen en troosten? Wat gebeurt er als we die Pavlov reactie verbreken? Kunnen we dit ook doen met dingen die wel goed voor ons zijn? Een echt lekker vers sapje ipv een wijntje? Het vergt een soort herprogrammering van hoe wij met het leven omgaan en wat sociaal acceptabel is en om ‘hè doe niet zo ongezellig’ stempel te verbreken.

Wat moeten we tanken?

De vraag is dus wat gebruiken we als maatstaf? Hoe iets ons laat voelen of wat lekker is? De vraag is dan ook, beseffen we nog hoe iets ons laat voelen? Hoe bewust zijn we van het effect van ons gemoed na eten van een volle maaltijd? Hoe normaal vinden we een opgeblazen buik, moeilijke stoelgang en wisselende stemmingen? Hoe vaak leggen we de relatie tussen wat we eten en hoe we ons voelen? Welke brandstof hebben we eigenlijk echt nodig om onze ‘motor’ optimaal te laten lopen? Gaat het lichaam sputteren bij het tanken van de verkeerde brandstof?

guinness1968

Het is lastig om dat te laten wat gewoon lekker is ondanks dat je weet dat je je daarna eigenlijk niet zo goed voelt. Soms ligt er  opeens weer lemon cheese cake, brood of friet op m’n bord waar ik eerder suf dan blij van wordt. Ik geniet van het momentje dat ik mezelf toelaat maar daarna heb ik ook wel weer ergens spijt dat ik niet een betere of een andere keuze heb gemaakt. Steeds vaker maak ik wel die beslissing omdat de keuze om me goed te voelen belangrijker opweegt dan alleen maar iets lekker willen vinden.

Eten en Ayurveda

Eten neemt een belangrijke rol in de yoga en de Ayurvedische leer die daar nauw mee verbonden is. Deze gaat er van uit dat je dat moet eten wat je nodig hebt en dat moet laten wat je lichaam niet verwerkt krijgt. Dit kan voor iedereen verschillend zijn maar grofweg te verdelen in drie types of dosha’s namelijk Kapha, Pitta en Vatta. Simpelweg te vergelijken met de Jeromeke’s, Lambiekjes en tante Sidonia’s van de wereld. We hebben van alles wat in ons maar de meeste van ons hebben een hoofd constitutie of een combinatie daarvan. Vaak gebeurt het dat we uit balans raken door het voedsel dat we eten en de dingen die we doen. Door je in eerste instantie goed op je voeding te richten en vooral de dingen te laten die niet goed voor je zijn, kan je dat balans steeds beter in jezelf vinden. Voor mij (Kapha/Pitta) hielp het om vlees uit mijn menu te schrappen omdat ik het niet goed verwerkt krijg en koffie en alcohol te laten omdat het me onrustig, nerveus en emotioneel maakt. Je voelt eigenlijk pas hoe goed je je kan voelen als je dit soort dingen een tijd laat.

Wegnemen van de verslavende zucht

Ik merkte dat het eigenlijk wel als een soort bevrijding voelde om deze dingen te laten omdat ze toch ergens verslavend zijn. Alsof de zucht verdwenen was waardoor mijn geest er niet onbewust telkens naar verlangde. De zucht naar sigaretten had ik al jaren geleden losgelaten maar die andere zucht begon me ook te storen. Alsof er een steeds groter conflict in me ontstond van wat ik diep van binnen wilde en dat waartoe ik toch telkens tot verleid werd. Als een soort weegschaal met aan de ene kant goede en aan de andere kant de minder goede keuzes. Bij elke keuze kan je weer de overweging maken, die ik het goede of niet goede voor mezelf? Hoe vaker je die goede kies, hoe meer gewicht er aan die kant komt en je steeds meer verleid wordt om nog vaker die keuze te maken. Ik hoor het nog vaak ‘Och, dat moet toch wel kunnen af en toe. Straks mag je helemaal niks meer!’ Zelfs van die yogi vrienden om me heen hoor…

Wie durft zichzelf echt te zijn?

Maar voor mezelf is het duidelijk geworden waarom niet. Mijn geest wordt helderder. Mijn focus en gronding sterker. De onrust in mezelf verdwijnt meer en meer. Ik leer mezelf op een andere manier kennen. Net als die twintiger die voor het eerst zonder sigaret ongemakkelijk in de kroeg stond, sta ik soms friemelend zonder biertje op een festival. Maar als die vervreemding met de situatie overgaat naar een nieuwe situatie, leer je om te veranderen naar iets dat je meer verlangt te zijn. Vervang ik bier door Bionade en merk ik dat ik het nog steeds gezellig kan hebben. Dat ik alles wat ik wil zijn met drank pas echt wordt als ik het laat. Als ik drink dan voel ik de volgende dag meteen hoe het mijn denken beïnvloed. De veelheid van gedachten, de emoties, negativiteit en mijn onderscheidingsvermogen die vertroebeld raakt. Ik vind dat andere mensje toch leuker die helder en rustig is.

Het oplossen van het conflict in jezelf

En weet je, het gaat er helemaal niet om dat we allemaal vegetariër moeten worden of hetzelfde gaan doen. Het gaat er naar mijn idee om dat je doet wat voor jou op dit moment goed voelt. Voor mij werkt koffie niet, een ander heeft nergens last van. Gooi alle dieet boeken de deur uit en ga naar jezelf luisteren zou ik zeggen. Observeer en voel wat werkt of niet. Niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Wat gebeurt er met je humeur als je bepaalde dingen drink of eet? Maar ook met de dingen die je in je leven doet. Luister naar de conflicten in jezelf en leg een gewichtje aan de goede zijde van de schaal. Weer gaan sporten, ander werk gaan zoeken, die ene reis gaan maken of je eten niet telkens voor de tv opeten. Alles waarvan je voelt dat het niet meer werkt in je leven en dat waar je wel weer energie van krijgt.

En ook al laat ik al die dingen, het blijft een soort trial and error. Zou ik echt niet een keer een hele vete steak gaan eten of weer eens goed doorzakken? En misschien doe ik gewoon ook wel weer om te ervaren wat het me wel of niet oplevert om daarna weer bewust te worden wat me verder helpt. Als je weet wat je doel is, dan kan je daar altijd weer naar terug keren. Die van mij is om mijn eigen bewustzijn steeds meer te vergroten, helderder te maken en ik leer steeds meer hoe je dat kan doen. En zo heeft ieder wellicht zijn eigen doel om te weten waarom je iets wel of niet wil laten.

Over een paar dagen ga ik opnieuw op een yogareis naar India en raar genoeg verheug  ik me het meeste op de versimpeling van een bord rijst met wat groenten. Het ‘sattvische’ of pure leven met schoonmaak rituelen, oefeningen en veel mediteren. Het helpt me verder om lekker, mooi en hebben te onderscheiden van dat wat ik echt nodig heb en wil zijn.

Namaste – de ziel in mij groet de ziel in jou